Terug in Nederland, onze reis en avonturen zitten er voor nu weer even op. Tot slot een paar foto’s die de eerdere selectie niet hebben gehaald. Selecteren blijft toch steeds ‘kill your darlings’. Dus hierbij enkele tweedekansdarlings (volgens AI de juiste spelling). De vogel is de grote karekiet. Manlief (jullie weten het: groot vogelliefhebber) was zeer verheugd die nu eindelijk eens een keer gezien te hebben. Verder nog wat Franse (hier en daar zeer inclusieve) humor 😉 en wat...

In Givry (Bourgogne, Côte Chalonnaise) is het deze week veel te warm. Tijd dus voor ons tropenrooster. Of te wel: wekker op zes uur en/of een binnenactiviteit bedenken. Voordeel van vroeg op is dat je zelfs van daken nog een sfeervolle foto kunt maken. Vue sur les toits deze week 😇. Givry is een levendig stadje met een heuse stadspoort en een Halle Ronde, ooit gebouwd als graanhal en nu dienst doende als expositieruimte en concertzaaltje. Een bezoek aan het nabijgelegen Château Germolles...

Je leert nog eens wat op vakantie. Opgegroeid met het idee dat de laatste Galliërs die dapper weerstand boden aan de Romeinen in Bretagne woonden, ben ik sinds vandaag een ervaring rijker (en een illusie armer). Want wat blijkt: de laatste Galliërs die bij Alésia, onder leiding van Vercingetorix toch wel verpletterend verloren hadden van Julius Caesar, vertrokken niet naar Bretagne maar naar een dorp in de buurt van Figeac. Daar boden ze dapper weerstand, dat dan weer wel. En jawel, wij...

Vandaag maakten we een wandeling in de buurt van Marcilhac-sur-Célé, een van de vele leuke plaatsjes in ‘Grand Figeac’. De naam van de wandeling is ‘circuit les caselles’ en caselles blijken met platte stenen opgebouwde schuilhutten in het veld. Ze heten hier (regio Quercy) dus caselles, in de Provence kennen we ze onder de naam bories en in de Bourgogne luisteren ze naar de naam cadoles. En hoewel de namen heel verschillend zijn, de verschijningsvorm is overal nagenoeg hetzelfde....

Figeac (departement Lot) is een stadje met een kleine 10.000 inwoners dat zich wat mij betreft qua monumenten prima kan meten met Laon. Het lijkt werkelijk één groot middeleeuws openluchtmuseum. Met andere woorden: heerlijk om rond te struinen. Wel naar boven kijken! Het ligt ook nog eens op een van de routes naar Santiago de Compostella en Figeac kent last but not least een hele grote zoon: Jean-François Champollion. Via Champollion is het van Figeac een kleine stap naar het Egypte van eind...

Nu zijn we al bijna een week in Arcachon en heb ik nog niets over de plaats zelf geschreven. Dat ga ik goed maken. Arcachon is grofweg te verdelen in twee delen: la ville d’été en la ville d’hiver. Of te wel de zomer- en de winterstad. Ik kan weinig feitenmateriaal vinden voor w.b. de oorsprong van deze benamingen, dus ik neem de vrijheid om er mijn eigen draai aan te geven. De zomerstad ligt meteen aan de baai met een gigantisch strand. Vertier voor iedereen, horeca op elke hoek,...

Als we ergens zijn, hoeven we niet per sé alles te zien. We blijven in beginsel trouw aan ons motto (zie ook eerder blog ‘que faire’). Maar motto’s en beginselen zijn natuurlijk ook maar uitgangspunten. Soms moet je daarvan af durven wijken. Zo wilde ik – nu we in Arcachon zijn neergestreken – heel graag La Dune du Pilat zien. Hoogste duin van Europa en een kilometer of drie lang. En dat aan een kust waar duinen een grotere zeldzaamheid zijn dan aan onze Noordzeekust. Manlief had zo...

De baai van Arcachon staat o.a. bekend om zijn diversiteit aan vogels. Om er veel te zien kun je met de boot naar het Île aux Oiseaux of je rijdt met de auto naar het Réserve ornithologique du Teich. Die laatste was voor ons dichterbij en je hoeft niet op tijd en uur met een boot, dus de keuze was niet al te moeilijk. Ik moet echter bekennen dat ik een zeer matige vogelaar ben. Voor mij zijn er grofweg twee soorten vogels: grote en kleine. Manlief (meer ervaren) probeert me - met voor zijn...

Steeds een week op dezelfde plek geeft ons voldoende tijd om op ons gemak de omgeving te verkennen. Daarbij hanteren we steeds het motto ‘meer is niet per sé leuker’. Wat we deze keer niet zien, zien we wellicht een volgende keer… of niet. Beide is goed. En na zo’n week is het weer leuk om nieuwe horizonten te verkennen. Vandaag laten we Vannes achter ons en zetten koers naar Arcachon. Wat hebben we nog bezocht? Le Bono en Auray. Beide – hier niet echt verrassend - gelegen aan het...

De golf van Morbihan is een grote baai aan de zuidkant van Bretagne met daarin een bonte verzameling grote en kleine eilandjes. Dit alles door een relatief nauwe doorgang verbonden met de zee. Sommige eilanden zijn alleen bewoond door dieren, andere zijn weer duidelijk in beslag genomen door de mens. Er zijn twee ‘grote’ eilanden: Île aux Moines en Île d’Arz. Beide zijn met een veerdienst te bereiken. Te voet de golf en haar eilanden verkennen, is de ultieme vakantie ontspanning. Je...

Meer weergeven